مرحبـا ای عشق خوش سودای ما  
ای طبیب جملــــــــــــه علتهــای ما
جسم خاك از عشق بر افلاك شـــد      
کوه در رقص آمد و چالاك شـــــــــــد
باغ سبــز عشق كاو بی منتهاست   
جز غم و شادی در او بس میوه هاست 
عشق خود زین هر دو حالت برتر است      
بی بهار و بی خزان سبز و تـــــــر است 
هر كه را جامه ز عشقی چاك شــــــــد  
او ز حرص و عیب، كلی پاك شــــــــــــد
ای دوای نخوت و نامـــوس ما          
ای تو افلاطون و جالینوس ما

پی نوشت : و چه زیبا می گوید مولانا ، و چه تصویر زیبایی از عشق به تصویر می کشد ؛ ای عشق که همه گرفتاریم و تباه شدیم در راهت ؛ راحت!!

چقدر سخت شده روزها !! دلم برای خیلی ها میسوزه . از اون دختر بچه اذری زبان که قربانی خواسته های جاه طلبانه و غریزی مرد همسایه شد تا دو تا دختری که از رو پل تو اصفهان خودکشی کردن و . و . و . تا همین همین همه زندگی سابقم که با تمام وجود نگرانشم الان که دیگه با من نیست ! چقدر اندوهناک میشه دنیا وقتی تباهی اطرافت و اطرافیانت رو ببینی و دم نزنی یا هیچکس حرفت رو نفهمه! ف.ه من رو ببخش . (جمله ی کلیشه ای و همیشگی من) ؛ در این لحظه باور کن که حال خوشی ندارم و تو نمیدونی که چه حالی دارم و اشکام مثل دختر بچه ها سرازیره ؛ حال اصلا خوشی ندارم ! 

پی نوشت : نه تو اونی که میخواستی شد و نه من اونی که تو خواستی رو انجام دادم ! کاش همه چیز همونجور که عاشقانه شروع شد تموم میشد ! نمیدونم ادرس این وبلاگ رو یادت هست که بیای و حرفای دلم رو بخونی یا نه ! یا شایدم اونقد اذیتت کردم که رغبتی برات نمونده

* این اهنگ . کجایی . م  پاشایی ؛ ته قلبم رو اتیش میکشه !

از پیمان بگذر 

داستانی غم انگیزتر از اون چیزی که تصورش کنی در دنیا . احساسی ترین فیلم دنیا رو هم حداقل باید ۲۰ دقیقه تماشا کنی تا قطره ای اشک از گونه هات جاری بشه ، اما زندگی ای که ۲۷ ساله نقش اولش هستم رو در کمتر از دو دقیقه که بهش فکر کنم همیشه اشک هام سرازیر میشه! احساسم ، قلبم ، مقدس ترین ها رو زیرپام له کردم برای رویاهام ، برای عزیزانم ، برای برتری . پی نوشت : قسمت پایانیش اونجاست که بغضت میترکه .